Tilovatlar

>Бир кун дўл ёмғирлар тинади ишон


Булутлар арийди бизнинг осмондан


Яратган меҳрини сочар беомон


Сену мен кутмаган нурли томондан…






Бир кун қоқажакман қанотларимни


Кўнглимда бир ишқи абадий ёнар


Тортиқ қилажакман Санга юракдан


Тўкилган тиллоранг новвотларимни






Бир кун очилажак бу гулгун гўша


Ҳеч кимни сиғдирмай мени Кутганим


Фақат ширин хаёлларни гиламдай тўшаб


Аслида Сан Ўзим – Ўзим Унутганим…






Бир кун дўл ёмғирлар тинади ишон


Булутлар арийди бизнинг осмондан


Яратган меҳрини сочар беомон


Сену мен кутмаган нурли томондан…






2007 йил ёзи, Лондон

>Man
Dadamni sog’indim axir
Mani bir poloponday
Va yo
Qanotlari yomg’irda ivigan oqqushday
Musichaday duosin aytayotgan
Kabutarday qishda sovqotib
Saning derazangda qunushgan
Onasini sog’inib yig’lagan boladay
Ko’zlari javdiragan
Ko’ksi to’lgan
Oh
Duoga ko’milgan farzandday

Otasini qattiq sog’ingan
Ko’zlari yoshga to’lgan
bir poloponday…quch…mani…

Mani bir poloponday…

>teng emas edim
na bulutga na osmonga na erga va na o’zimga bugunimda
na
bitta marvaridga dengiz tubida
tuproq yo’lda yotgan toshga
shundoqqina hovlimizdagi bir tup o’rik niholidan to’kilib to’kilolmay qolgan
yozdan chiqolmagan qishga kirolmagan
rangi erlagan bitta yaproqqa
yoki
otamni oyoq og’rig’iga duchor qilgan
menga oppoq bakht borligini oshkor etgan
qishda
uyimizning tomiga osilib qolgan farishtarangmi bilmadim
sumalakka
men
tug’ilganimda arzimaganman
arzigan
arzimaganman
arzimaganman

>

Тошдай бағир

Ёриб бўлмас уни

Уринма

Чамалама қимматимни, дўст

Қотиб қолган кўз

Фақат денгиз аксланар унда

Музлагандир

Эритмагин уни – эритма

Ахир сан билмассан ҳимматимни

Очиқ қолган қўллар

Дуога

Тангри марҳамати билан силанган бу бош

Тангри марҳамати билан қилинган калом

Агар санга айтсам

Шу тошдай бағирнинг ичида бир гул – иймон

Музлаган нигоҳдаги денгиз – муҳаббат

Кел энди

Бағрим тош бўлса ҳам

Денгиз музлаган эсада – ҳар ҳол

Тош остида гулимни кўргин

Муз остида муҳаббатимни…

>

>

>Ичимда бир куй бор
Оқар дарё каби узун
Орзули
Юрагимга ўйиб ёзилган бир сўз бор
Минг йилки
Умидли
Бир оҳ бор
уришга арзийди ҳар дам
Ҳар лаҳза
Қўшиғим қани

Меҳр бор
Кўз косасидан
Тўкилиб боради ҳар бир қадамга

Ишқ йўқ
Ошиқ йўқ
Қўшиқ йўқ
Дарё йўқ
Тинимсиз
тинимсиз
Оқмоққа…

>Бу гал
Осмон яқинроқдай эди
Қанотларим сочингдан узун
Тушим ҳам ўнгим ҳам бирдай
Бахтиёр
Бу гал учиш осон эди
Қанотларим ишқдай мустаҳкам
Қанотларим

Худойим
Келарми бошқа галлар
Келсинми бошқа галлар
Келсин
Бошқа Галлар

>

>