Monthly Archives: November 2006

>
“ тутдай тўкилмоқда
ярим тунда саргардон тушлар
ахир
боғимдаги энг гўзал дарахт
кўнглимдаги энг инжа қушим
хаёлимнинг чиройли ранги
тилимдаги энг ширин калом
эй
сиғинmacдан қадр топган Илоҳ
тиламасдан тўкилган Меҳр

ахир
ким –
кўнглимдаги энг инжа қушим
хаёлимнинг чиройли ранги
тилимдаги энг ширин калом…
ким? “

>

Иккинчи нафас, иккинчи мактуб …

“Кейин нима бўлиши ҳақида ўйламайсан ҳам аввалига
чунки ҳар лаҳза ва ҳар дам шунақа лаззатли ва гўзал бўладики
шудир абадийлик дейсан
шундан ортиғи ортиқ ками кам
аммо
кам бўларкан
бир одамнинг умри етмас экан
кейин бу муҳаббатни тадқиқ эта бошлайсан
майдалаб чиқасан
бўлаклаб ташлайсан
эзғилайсан
кузнинг сўнгги тилло япроғини ердан кўтариб олиб
тўйиб тўйиб термулиб кейин
ишқилиб
парчалайсан муҳаббатни
гўё бу дунёда шундай фалсафалар борки
уларни ўргансанг
ёд олсанг
мавҳ этиш мумкин муҳаббатни
сирини ечиш мумкин
яланғочлаш мумкин уни энг гўзал…
ёд оласан ҳам
ҳатто аллақандай газета чоп этилган
аллақандай алламабало кимёвий мутаносибликлар ҳақида ҳам тахминга ишонасан
хаёлингдан барча хотираларни ўчирмоқ истайсан
барча ҳидларни ҳайдашни ҳоҳлайсан
барча суратларни йиртишни
кейин уларни ўша кузнинг сўнгги япроғи каби
япроғи кабими билмадим
ишқилиб ёқишни истайсан
ёқасан ёнасан
узоқ тўлғонар ёдингда
унинг расми
ҳар нарсани енгса бўлади бу дунёда эй Ёнмаганим
ҳар нарсани мавҳ қилиш мумкин
фақат тўлғонар бир акс – ёнмайди
бедордир бир хаёл – сурилмайди…”

>

Бир нафас, бир мактуб озодлик ҳақида…

“ сан билмайсан
бугун ман энг гўзал қушни озод қилдим
унинг юрагини обод қилдим
ўзимни барбод қилдим
сан билмайсан
ярим тунда ман бир дод қилдим
юрагимни шундай доғ қилдим
ман ахир энг гўзал қуш кўнглини бугун чоғ қилдим
уни озод қилдим
дунёсини обод қилдим
сан ҳеч нарсани билмайсан
бу қуш мани дунём эди
олдимдан оққан сув эди
фақат бу қуш қадрли эди
шунча қадрли эдики –
жондан ҳам кечардим
тонгдан ҳам кечардим
тундан ҳам
сан билмайсан
билмайсанки – ман энг содда сўзлар билан ёзмоқдаман
тушунсин бу қуш мани тилимни
тилсин
пора пора қилсин дилимни
ахир ман бу қушни бугун озод қилдим
бу гўзал қафас эди азизим
бу гўзал қафас минг йилларки бор эди
бу гўзал қафасга ман ва қуш сиғар эди
аҳ бу гўзал қафасни синдирдим ман
дунёмни синдирдим
бир қафасга сиққан эдим ман
дунёга қандоғ сиғаман
аммо тушун мани эй Ўқиётган
ман бир гўзал қушни озод қилдим
гўзал бир қафасни синдирдим
бу қуш мани озод этсин
кўнглимни обод этсин…”

>